خطی‌سازی

خطی‌سازی، که Adobe آن را با نام Fast Web View بازاریابی می‌کند، راهی است برای بازچینش ترتیب بایت‌های داخلیِ یک PDF طوری که بتواند پیش از رسیدن کل فایل نمایش داده شود. در یک PDF عادی، جدول ارجاع متقابل که هر آبجکت را نمایه‌گذاری می‌کند درست در انتها می‌نشیند، پس یک نمایشگر از نظر فنی به فایل کامل نیاز دارد تا بداند چیزها کجا هستند.

یک PDFِ خطی‌شده این را بازساختار می‌دهد. آبجکت‌های لازم برای رندر صفحهٔ اول، به‌علاوهٔ یک hint tableِ ویژه، به جلو منتقل می‌شوند، و فایل طوری مرتب می‌شود که سروری که از درخواست‌های byte-range پشتیبانی می‌کند بتواند آن را صفحه‌به‌صفحه استریم کند. خواننده صفحهٔ یک را تقریباً بی‌درنگ نشان می‌دهد و بقیه را به‌محض نیاز می‌گیرد، و به همین خاطر یک سند خطی‌شدهٔ بزرگ روی یک اتصال کند سریع به نظر می‌رسد، به‌جای آنکه شما را وادار کند منتظر یک دانلود کامل بمانید.

خطی‌سازی فقط چیدمان فایل روی دیسک را تغییر می‌دهد، نه محتوای دیدارش، پس سند یکسان دیده می‌شود. این کار بیشتر برای فایل‌های بزرگی که روی وب سرو می‌شوند مفید است. چون یک بازنویسیِ ساختاریِ PDF است، از همان نوع دگرگونی‌هایی است که یک موتورِ مبتنی بر مرورگر می‌تواند به‌صورت محلی، به‌عنوان بخشی از بهینه‌سازی یک سند، انجامش دهد.