PDF'iniz sizin hakkınızda ne açığa çıkarıyor: gizli metaveri

Bir belge yazarsınız, PDF’e aktarırsınız ve gönderirsiniz. Gördüğünüz şey içeriktir: sözcükler, şekiller, düzen. Görmediğiniz şey ise dosyanın altında taşıdığı ikinci katmandır; belgenin kendisini tanımlayan bir dizi özellik. Bu, metaveri dir ve sizin hakkınızda beklediğinizden fazlasını söyleyebilir.

Çoğu dosya için zararsızdır. Bazıları içinse, gizli bir alandaki bir ad ya da kimsenin paylaşmak istemediği bir zaman damgası, oyunu ele veren ayrıntı olmuştur. Göndermeden önce içinde ne olduğunu bilmekte fayda var.

Bir PDF kendisi hakkında aslında ne saklar

Bir PDF’in özelliklerini neredeyse her okuyucuda açın, genellikle birkaç standart alan bulursunuz:

• Yazar. Çoğu zaman tam adınız ya da bilgisayarınızın hesap adı, dosyayı oluşturan program tarafından otomatik olarak çekilir.
• Başlık, konu, anahtar sözcükler. Bazen boş bırakılır, bazen kaynak belgeden otomatik doldurulur, ara sıra da unuttuğunuz eski bir çalışma başlığıyla.
• Oluşturan (Creator) ve Üreten (Producer). PDF’i oluşturan yazılım ve sürümü. “[Bir uygulama] 14.2’den dışa aktarıldı” ifadesi, okuyana tam olarak neyi kullandığınızı söyler.
• Oluşturma ve değiştirme tarihleri. Dosyanın ne zaman oluşturulduğuna ve en son ne zaman değiştirildiğine dair kesin zaman damgaları.

Bunların çoğu siz hiç yazmadan doldurulur. Program, dışa aktarma sırasında sessizce ekler.

Unutması kolay olan şeyler

Standart alanların ötesinde, birkaç şey insanların sandığından daha sık birlikte yola çıkar:

• Makinenizdeki hesap adı. Bilgisayar girişiniz tam yasal adınızsa, ürettiğiniz her dosyanın yazarı olarak görünebilir.
• Bazı iş akışlarındaki düzenleme geçmişi. Bazı araçlar, sayfada görünmeyen ama dosyanın yapısında duran önceki revizyon ya da yorum izlerini saklar.
• Yazılım parmak izleri. Kullandığınız tam araç zinciri; bu da kurumunuzu ya da kurulumunuzu ele verebilir.

Bunların hiçbiri sayfada görünmez. Belgeyi okuyarak asla fark edemezsiniz. Biri özellikler panelini açtığı an ya da dosyayı metaveriyi toplu okuyan bir betikten geçirdiği an ortaya çıkar.

Ne zaman gerçekten önemli olur

Çoğu zaman önemli olmaz. Ama şunları düşünün:

• Anonim veya kör gönderimler. Bir muhbir belgesi, çift kör akademik bir el yazması, anonim bir ihbar. Yazar alanında adınız varsa, kimse tek sözcük okumadan anonimlik yok olur.
• Tam güvenmediğiniz kişilere belge gönderme. Bir müzakere, bir anlaşmazlık, bir iş başvurusu. Zaman damgaları ve yazılım parmak izleri küçük sızıntılardır, ama sızıntıdır.
• Kamuya açık yayınlar. Çevrimiçi yayımlanan bir rapor indirilir ve herkes özelliklerini okuyabilir. Kamuya açık bir PDF’teki metaveri yüzünden kurumlar tanımlanmış, kaynaklar ifşa olmuştur.

Sizinkinde ne olduğunu nasıl kontrol edersiniz

En basit ilk adım bakmaktır. Dosyayı bir PDF okuyucuda açın ve genellikle Dosya menüsü altındaki belge özellikleri ya da “bilgi” panelini bulun. Bu, standart alanları gösterir: yazar, tarihler, dosyayı oluşturan yazılım. Yazar alanında adınız ya da bir hesap takma adınız duruyorsa, artık biliyorsunuz.

Daha yakından bakmak için, dosyayı yüklemeden, gerçekte neyin saklandığını görmek üzere belgenin metnini ve yapısını çıkarabilirsiniz. Mesele göndermeden önce bakmaktır, sonra değil.

Denetimin kendisi neden yerel kalmalı

İşte tuzak. Akla ilk gelen hamle, bir “çevrimiçi metaveri görüntüleyici” ya da “PDF metaverisini kaldır” aracı aratıp dosyanızı yüklemektir. Bunun ne anlama geldiğini düşünün. Bu belgenin sizin hakkınızda çok şey açığa çıkardığından endişeleniyorsunuz; dolayısıyla kontrol etmek için tüm dosyayı, metaverisiyle birlikte, yabancıların işlettiği bir sunucuya teslim ediyorsunuz. Denetim, sızıntıya dönüşür.

reader.me tarayıcınızda çalışır. Bir dosyayı incelemek ya da temiz bir kopyasını yeniden kaydetmek için açtığınızda iş kendi makinenizde gerçekleşir: PDF yerel olarak belleğe okunur, orada işlenir ve sonuç sizindir. Hiçbir şey iletilmez. Bunu, iddialarımızın herhangi birini doğrulayacağınız gibi doğrulayabilirsiniz: geliştirici araçlarını açın (F12), Ağ sekmesini izleyin ve hiçbir şeyin yüklenmediğini görün. Ya da bağlantınızı kesip çevrimdışı çalışın.

Bir gizlilik kontrolü için doğru biçim budur. Metaveriye bakmanızın bütün sebebi, bilgilerinizin nereye gittiğine önem vermenizdir. Bu soruyu yanıtlamak için dosyanızı yükleyen bir araç, size çoktan yanlış yanıtı vermiştir.

Basit bir alışkanlık

Önemli bir iş için herhangi bir belge elinizden çıkmadan önce, on saniye ayırıp özelliklerini açın. Yazar alanını kontrol edin. Başlığı kontrol edin. Olmaması gereken bir şey varsa, başkasının sunucusuna bir yolculuk eklemeyen bir araçta, yerel olarak halledin. Dosyayı tarayıcınızda yeniden işleyin, taze bir kopyaya ihtiyacınız varsa sıkıştırın ya da birleştirin ve gerçekten göndermek istediğiniz sürümü gönderin.

PDF’iniz, sözcüklerinden fazlasını söyler. Artık nereye bakacağınızı, ve kontrol ettiğiniz şeyi sızdırmadan nasıl bakacağınızı biliyorsunuz.