وکتور
گرافیکهای وکتور (برداری) یک تصویر را بهصورت ریاضیات توصیف میکنند، نقطهها، خطها، منحنیها و پُرشدگیها، نه بهصورت شبکهای ثابت از نقطههای رنگی. یک دایره بهصورت یک مرکز، یک شعاع و یک رنگ ذخیره میشود، پس کامپیوتر آن را در هر اندازهای که خواسته شود از نو ترسیم میکند. نتیجه، همان ویژگی تعریفکنندهٔ هنر برداری است: تا هر اندازهای بدون از دست رفتن وضوح مقیاس میخورد.
داخل یک PDF، بیشتر چیزی که عکس نیست برداری است: خطوط دور متن، لوگوها، خطنگارهها، نمودارها و دیاگرامها همگی از دستورهای مسیر در استریم محتوای صفحه ترسیم میشوند. روی یک لوگوی برداری زوم کنید و لبهها در ۱۰۰٪ یا ۱۰۰۰٪ تیز میمانند، چون رندرکننده منحنی را در مقیاس جدید از نو محاسبه میکند بهجای آنکه پیکسلها را بکشد. محتوای برداری همچنین معمولاً فشرده است، چون چند مختصات میتوانند شکلی را توصیف کنند که ذخیرهاش بهصورت تصویر هزاران پیکسل میبرد.
بهای این کار آن است که وکتورها به درد شکلهای هندسی و خوشتعریف میخورند، نه تغییرات پیوستهٔ سایهروشنِ یک عکس، که آن کارِ تصویرهای رستری است. SVG قالب برداریِ رایج وب است، و مدل ترسیمِ خودِ PDF هم در هستهاش برداری است.