مترجمان: روی اسناد موکلان کار کنید بی‌آنکه آپلودشان کنید

یک مترجم اسناد را تقریباً پیش از هرکس دیگری می‌بیند، و اغلب از نوع محرمانه‌اند. قراردادی منتشرنشده که فرامرزی در حال مذاکره است. درخواست ثبت اختراعی که نباید پیش از ثبت لو برود. پروندهٔ پزشکی کسی، یک شناسنامه، یک حکم دادگاه، یک گزارش مالی. موکلان این‌ها را تحویل می‌دهند چون کار جور دیگری انجام نمی‌شود، و معمولاً این کار را تحت یک توافق‌نامهٔ عدم‌افشا انجام می‌دهند که محرمانگی را به یک شرط صریح بدل می‌کند.

بعد هم جنبهٔ عملی هست. فایل مبدأ یک PDF اسکن‌شده است که برای کار با آن به متن نیاز دارید. برای ایمیل برگرداندن خیلی بزرگ است. باید قفل‌شده به موکل برود. هر کدام یک کار کوچک PDF است، و هر کدام نقطه‌ای است که با ابزار اشتباه، یک سند مبدأِ محرمانه به سروری آپلود می‌شود که مترجم هرگز آن را وارسی نکرده است.

مسئلهٔ توافق‌نامهٔ عدم‌افشا، به‌زبان ساده

کار ترجمه بر اعتماد و، بسیار اوقات، بر توافق‌نامه‌های محرمانگی امضاشده استوار است. یک توافق‌نامهٔ عدم‌افشا یک وعده دربارهٔ مقصد اطلاعات است: نه به اشخاص ثالث، نه بیرون از دامنهٔ توافق‌شده. مشکل اینجاست که یک ابزار آنلاین رایگان PDF خودش یک شخص ثالث است، و آپلود سند یک موکل به آن دقیقاً همان نوع انتقالی است که توافق‌نامهٔ عدم‌افشا برای جلوگیری‌اش نوشته شده بود.

یک ابزار معمولی از این دست فایل شما را به سرور خود آپلود می‌کند، پردازش می‌کند و بعداً طبق برنامه‌ای که نمی‌توانید بررسی‌اش کنید حذف می‌کند. برای یک حق اختراع تحت ممنوعیت انتشار یا قراردادی در میانهٔ مذاکره، این یک نقض محرمانگی است که درون یک کار روزمره پنهان شده. نمی‌توانید صادقانه به یک موکل بگویید سندش محرمانه ماند، اگر برای تبدیل یک اسکن به متن آن را از سروری که در کنترلتان نیست عبور داده‌اید.

reader.me چطور در کار ترجمه جا می‌گیرد

reader.me به‌طور کامل در مرورگر شما اجرا می‌شود. آپلودی در کار نیست چون هیچ سروری پردازش را انجام نمی‌دهد؛ موتور روی رایانهٔ خودِ شما، داخل زبانهٔ مرورگر اجرا می‌شود.

پس وقتی یک PDF مبدأِ اسکن‌شده را به متنی که می‌توانید با آن کار کنید تبدیل می‌کنید، مرورگرتان این کار را روی دستگاه شما انجام می‌دهد، و سند هرگز جابه‌جا نمی‌شود. برای یک فریلنسر یا یک دفتر که به توافق‌نامه‌های عدم‌افشا پایبند است، این تفاوتِ میان نگه‌داشتن قول و شکستن آن به‌خاطر راحتی است. فایل موکل از آغاز تا پایان روی میز شما می‌ماند.

و این قابل‌تأیید است، که وقتی یک موکل می‌پرسد چطور با مواد او رفتار می‌کنید اهمیت دارد. هر ابزار reader.me را باز کنید، ابزارهای توسعه‌دهنده را باز کنید (F12) و حین کار زبانهٔ Network را تماشا کنید. هیچ‌چیز آپلود نمی‌شود. اتصال اینترنت را قطع کنید و باز هم کار می‌کند، چون فایل قرار نبود اصلاً جایی برود.

کارهای روزمره، محرمانه نگه‌داشته‌شده

• تبدیل یک اسکن به متن قابل‌استفاده. یک سند مبدأِ اسکن‌شده فقط یک تصویر است تا وقتی OCR را اجرا کنید، که یک لایهٔ متن واقعی می‌افزاید تا بتوانید کلمه‌ها را انتخاب کنید و با آن‌ها کار کنید. اسکن هرگز دستگاهتان را ترک نمی‌کند.
• بیرون کشیدن متن مبدأ. به عبارت دقیق برای کار از روی آن، یا به شمارش کلمات نیاز دارید؟ به‌جای تایپ دوباره، متن را به‌صورت محلی استخراج کنید.
• فشرده‌سازی برای تحویل. فایل‌های مبدأِ اسکن‌شده و اسناد آماده سنگین می‌شوند. یک PDF را فشرده کنید تا در یک ایمیل جا شود، بی‌آنکه اول سند موکل را آپلود کنید.
• ساختن یک خروجی تحویلی. یک ترجمهٔ چندبخشی، یا مبدأ و مقصد را کنار هم، با ادغام به یک فایل تمیز تبدیل کنید.
• قفل کردن آنچه برمی‌گردانید. یک ترجمهٔ حساس برمی‌گردانید؟ آن را با گذرواژه محافظت کنید و کلید را جداگانه به اشتراک بگذارید.

محرمانگی‌ای که واقعاً می‌توانید قول دهید

ارزشی که یک موکل از یک مترجم حرفه‌ای می‌گیرد فقط دقت نیست؛ احتیاط و رازداری است. آن‌ها اطلاعاتی را پیش از آنکه جهان ببیندش به شما می‌سپارند. پاسداشت آن اعتماد دشوار است اگر بخشی از جریان کار شما اسناد آن‌ها را خاموشانه از میان سرورهای بیرونی‌ای بفرستد که وعده‌های حذفشان را تنها باور دارید.

کار کردن در مرورگر این شکاف را می‌بندد. سند موکل از دستان او به دستان شما به ترجمهٔ آماده می‌رسد، و از میان هیچ سرویس PDFی نمی‌گذرد. هیچ سیاست نگه‌داشت شخص ثالثی برای اتکا نیست، چون چیزی فرستاده نشد. وقتی یک موکل، یا یک توافق‌نامهٔ عدم‌افشا، از شما می‌خواهد تأیید کنید که مواد او به اشتراک گذاشته نشده، می‌توانید روراست بگویید. ابزارهای PDF را باز کنید، کار را به‌صورت محلی انجام دهید، و مبدأِ محرمانه‌ای که به شما سپرده شده دقیقاً همان‌جا می‌ماند که باید: نزد شما.