ลายเซ็นอิเล็กทรอนิกส์ vs ลายเซ็นดิจิทัล: คุณต้องใช้แบบไหน?

“แค่เซ็นอิเล็กทรอนิกส์แล้วส่งกลับมานะ” ฟังดูง่ายพอ จนกระทั่งคุณรู้ตัวว่า “ลายเซ็นอิเล็กทรอนิกส์” กับ “ลายเซ็นดิจิทัล” ถูกใช้ราวกับว่ามันหมายถึงสิ่งเดียวกัน ทั้งที่ไม่ใช่ อย่างหนึ่งคือแนวคิดกว้าง ๆ เกี่ยวกับเจตนา อีกอย่างคือชิ้นส่วนเฉพาะของวิทยาการเข้ารหัส การรู้ว่าคุณต้องใช้แบบไหนช่วยให้คุณไม่ทำเรื่องง่าย ๆ ให้ซับซ้อนเกินไป และไม่ปกป้องสิ่งที่สำคัญน้อยเกินไป

ลายเซ็นอิเล็กทรอนิกส์: คำที่กว้าง

ลายเซ็นอิเล็กทรอนิกส์ คือเครื่องหมายอิเล็กทรอนิกส์ใด ๆ ที่ทำขึ้นด้วยเจตนาจะลงนาม ซึ่งกว้างโดยตั้งใจ การพิมพ์ชื่อของคุณไว้ท้ายอีเมลก็นับได้ การวาดลายเซ็นด้วยเมาส์หรือนิ้วบน PDF ก็นับ การคลิกช่อง “ฉันยอมรับ” ก็นับได้

สิ่งที่ทำให้มันเป็นลายเซ็นไม่ใช่เทคโนโลยี แต่เป็นเจตนาและบริบท คุณตั้งใจจะลงนาม และมีหลักฐานที่สมเหตุสมผลว่าคุณได้ลงนาม สำหรับข้อตกลงประจำวันส่วนใหญ่ นี่คือสิ่งที่กำลังถูกขอพอดี ใบยินยอม การอนุมัติภายใน ใบรับของ สัญญาฟรีแลนซ์ระหว่างสองคนที่ไว้ใจกัน คุณไม่ต้องใช้อะไรที่หนักหน่วงไปกว่าลายเซ็นอิเล็กทรอนิกส์ที่ชัดเจนและมีเจตนา

ลายเซ็นดิจิทัล: แบบที่ใช้การเข้ารหัส

ลายเซ็นดิจิทัล เป็นสิ่งที่เฉพาะเจาะจงและแคบกว่า มันใช้วิทยาการเข้ารหัส ใบรับรองดิจิทัล และคู่กุญแจ เพื่อทำงานสองอย่างที่ลายเซ็นอิเล็กทรอนิกส์ธรรมดาทำไม่ได้

• พิสูจน์ว่าใครลงนาม ลายเซ็นผูกกับใบรับรองที่ระบุตัวผู้ลงนาม โดยอุดมคติแล้วออกโดยผู้มีอำนาจที่เชื่อถือได้
• พิสูจน์ว่าไฟล์ไม่ถูกแก้ไขนับแต่นั้น หากมีไบต์เดียวของเอกสารถูกเปลี่ยนหลังการลงนาม ลายเซ็นจะเสีย และผู้อ่านใดก็บอกได้ มันคือหลักฐานการถูกดัดแปลงที่สร้างไว้ในคณิตศาสตร์

ดังนั้นลายเซ็นดิจิทัลทุกอันคือลายเซ็นอิเล็กทรอนิกส์ แต่ไม่ใช่ลายเซ็นอิเล็กทรอนิกส์ทุกอันจะเป็นดิจิทัล แบบดิจิทัลเพิ่มการระบุตัวตนและความสมบูรณ์ที่ตรวจสอบได้เข้าไป คุณจะต้องการมันในที่ที่เดิมพันและช่องว่างความไว้วางใจสูงกว่า สัญญากับฝ่ายที่คุณไม่รู้จัก การยื่นเอกสารทางกฎหมาย อะไรก็ตามที่ภายหลังอาจมีคนโต้แย้งว่าใครลงนามหรือเอกสารถูกแก้ไขหรือไม่

ข้อสังเกตเรื่องน้ำหนักทางกฎหมาย

แต่ละประเทศมีกฎหมายลายเซ็น (เช่น eIDAS ของสหภาพยุโรป) ที่กำหนดระดับชั้น ตั้งแต่ลายเซ็นอิเล็กทรอนิกส์พื้นฐานไปจนถึงลายเซ็น “ที่ผ่านการรับรอง” ซึ่งหนุนหลังด้วยผู้ให้บริการที่ได้รับการรับรองและการตรวจสอบตัวตนอย่างเป็นทางการ ระดับสูงสุดโดยทั่วไปต้องใช้ใบรับรองที่ผ่านการรับรองจากผู้มีอำนาจที่ได้รับการรับรอง ซึ่งเป็นกระบวนการในตัวของมันเอง ข้อสรุปเชิงปฏิบัติคือ จับคู่ลายเซ็นให้เข้ากับสถานการณ์ ส่วนใหญ่ต้องการเพียงลายเซ็นอิเล็กทรอนิกส์ธรรมดา เอกสารเดิมพันสูงไม่กี่ฉบับต้องการแบบที่ใช้การเข้ารหัสและหนุนด้วยใบรับรอง และบางครั้งก็แบบที่ผ่านการรับรองอย่างเป็นทางการ อย่าคิดเอาเองว่าตัวเลือกที่หนักที่สุดจำเป็นเสมอ และอย่าคิดเอาเองว่าตัวที่เบาที่สุดเพียงพอเสมอ

เพิ่มลายเซ็นลงใน PDF ในเบราว์เซอร์ของคุณ

สำหรับกรณีประจำวัน คือลายเซ็นอิเล็กทรอนิกส์ที่มีเจตนาบนตัวเอกสารเอง reader.me มี เครื่องมือลงลายเซ็น ที่ทำงานบนอุปกรณ์ของคุณ

1. เปิด เครื่องมือลงลายเซ็น แล้ววางไฟล์ PDF ของคุณลงไป
2. สร้างลายเซ็นของคุณ วาดมัน หรือวางภาพลายเซ็น
3. จัดตำแหน่ง ให้อยู่ตรงที่ที่ควรอยู่บนหน้า
4. ดาวน์โหลด PDF ที่ลงนามแล้ว มันถูกบันทึกตรงลงเครื่องของคุณ

ทุกอย่างเกิดขึ้นในเบราว์เซอร์ของคุณ เอกสารไม่ถูกอัปโหลดเพื่อลงนาม ซึ่งสำคัญ เพราะสิ่งที่คุณลงนาม สัญญา ข้อตกลง แบบฟอร์ม คือเอกสารที่คุณไม่อยากให้นั่งอยู่บนเซิร์ฟเวอร์ของคนอื่นมากที่สุด

ทำไมการลงนามในเครื่องจึงเป็นค่าเริ่มต้นที่ถูกต้อง

นี่คือความย้อนแย้งของบริการลงนามออนไลน์หลายเจ้า เพื่อจะเพิ่มลายเซ็นที่มีไว้ปกป้องข้อตกลง คุณต้องอัปโหลดข้อตกลงทั้งฉบับขึ้นเซิร์ฟเวอร์ของพวกเขาก่อน ช่วงเวลาที่ละเอียดอ่อนที่สุดในชีวิตของเอกสาร คือจุดที่มันกลายเป็นข้อผูกพัน ถูกมอบให้บุคคลที่สาม

reader.me ลงนามในเบราว์เซอร์ PDF ถูกอ่านเข้าสู่หน่วยความจำบนเครื่องของคุณ ลายเซ็นของคุณถูกเพิ่มตรงนั้นเลย และไฟล์ที่ลงนามแล้วถูกบันทึกกลับให้คุณ ไม่มีอะไรถูกอัปโหลด คุณตรวจสอบได้ เปิดเครื่องมือนักพัฒนา (F12) ดูที่แท็บ Network ขณะลงนาม แล้วคุณจะไม่เห็นการรับส่งข้อมูลใด ๆ หรือลงนามเอกสารแบบออฟไลน์โดยปิดการเชื่อมต่อ แล้วดูมันทำงานได้อยู่ดี

ดังนั้นคำตอบสั้น ๆ ของ “คุณต้องใช้แบบไหน?” คือ สำหรับสิ่งส่วนใหญ่ ลายเซ็นอิเล็กทรอนิกส์ที่ชัดเจน เพิ่มในเครื่อง คือสิ่งที่ถูกต้องพอดี สำหรับกรณีเดิมพันสูงที่ต้องระบุตัวตนชัด ลองศึกษาลายเซ็นดิจิทัลแบบที่อิงใบรับรอง ไม่ว่าทางใด ก็ไม่มีเหตุผลที่ดีที่เอกสารควรออกจากเครื่องของคุณเพียงเพื่อให้ได้รับการลงนาม เพิ่มลายเซ็นของคุณในเบราว์เซอร์ แล้วเก็บมันไว้ในที่ที่มันควรอยู่