Ηλεκτρονική υπογραφή vs ψηφιακή υπογραφή: ποια χρειάζεστε;

«Απλώς υπόγραψέ το ηλεκτρονικά και στείλ’ το πίσω.» Αρκετά απλό, μέχρι να συνειδητοποιήσετε ότι η «ηλεκτρονική υπογραφή» και η «ψηφιακή υπογραφή» χρησιμοποιούνται σαν να σημαίνουν το ίδιο πράγμα, και δεν σημαίνουν. Η μία είναι μια ευρεία ιδέα σχετικά με την πρόθεση. Η άλλη είναι ένα συγκεκριμένο κομμάτι κρυπτογραφίας. Το να γνωρίζετε ποια χρειάζεστε σας γλιτώνει τόσο από το να υπερβάλλετε σε ένα απλό έντυπο όσο και από το να υποπροστατεύσετε κάτι που είχε σημασία.

Ηλεκτρονική υπογραφή: ο ευρύς όρος

Μια ηλεκτρονική υπογραφή είναι οποιοδήποτε ηλεκτρονικό σημάδι γίνεται με την πρόθεση να υπογράψετε. Αυτό είναι σκόπιμα ευρύ. Το να πληκτρολογήσετε το όνομά σας στο κάτω μέρος ενός email μπορεί να μετράει. Το να σχεδιάσετε την υπογραφή σας με το ποντίκι ή το δάχτυλο σε ένα PDF μετράει. Το να κάνετε κλικ σε ένα κουτάκι «Συμφωνώ» μπορεί να μετράει.

Αυτό που την κάνει υπογραφή δεν είναι η τεχνολογία, είναι η πρόθεση και το πλαίσιο: είχατε σκοπό να υπογράψετε, και υπάρχει μια εύλογη καταγραφή ότι το κάνατε. Για τη συντριπτική πλειονότητα των καθημερινών συμφωνιών, αυτό είναι ακριβώς που ζητείται. Ένα έντυπο συναίνεσης, μια εσωτερική έγκριση, μια απόδειξη παράδοσης, ένα συμβόλαιο freelance ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον. Δεν χρειάζεστε τίποτα βαρύτερο από μια καθαρή, σκόπιμη ηλεκτρονική υπογραφή.

Ψηφιακή υπογραφή: το κρυπτογραφικό είδος

Μια ψηφιακή υπογραφή είναι κάτι συγκεκριμένο και πιο στενό. Χρησιμοποιεί κρυπτογραφία, ένα ψηφιακό πιστοποιητικό και ένα ζεύγος κλειδιών, για να κάνει δύο δουλειές που μια κοινή ηλεκτρονική υπογραφή δεν κάνει:

• Αποδεικνύει ποιος υπέγραψε. Η υπογραφή συνδέεται με ένα πιστοποιητικό που ταυτοποιεί τον υπογράφοντα, ιδανικά εκδομένο από έμπιστη αρχή.
• Αποδεικνύει ότι το αρχείο δεν έχει αλλάξει έκτοτε. Αν ένα μόνο byte του εγγράφου τροποποιηθεί μετά την υπογραφή, η υπογραφή σπάει και οποιοσδήποτε αναγνώστης το αντιλαμβάνεται. Είναι μια απόδειξη παραποίησης ενσωματωμένη μέσα στα μαθηματικά.

Έτσι, κάθε ψηφιακή υπογραφή είναι ηλεκτρονική υπογραφή, αλλά όχι κάθε ηλεκτρονική υπογραφή είναι ψηφιακή. Το ψηφιακό είδος προσθέτει επαληθεύσιμη ταυτότητα και ακεραιότητα από πάνω. Θα τη θέλατε εκεί όπου τα διακυβεύματα και το κενό εμπιστοσύνης είναι μεγαλύτερα: ένα συμβόλαιο με ένα μέρος που δεν γνωρίζετε, μια νομική κατάθεση, οτιδήποτε όπου κάποιος μπορεί αργότερα να αμφισβητήσει ποιος υπέγραψε ή αν το έγγραφο τροποποιήθηκε.

Μια σημείωση για τη νομική ισχύ

Διαφορετικές χώρες έχουν νόμους περί υπογραφών (ο eIDAS της ΕΕ, για παράδειγμα) που ορίζουν επίπεδα, από μια βασική ηλεκτρονική υπογραφή μέχρι μια «εγκεκριμένη» υπογραφή υποστηριζόμενη από πιστοποιημένο πάροχο και επίσημο έλεγχο ταυτότητας. Τα ανώτερα επίπεδα απαιτούν γενικά ένα εγκεκριμένο πιστοποιητικό από διαπιστευμένη αρχή, που είναι μια ξεχωριστή διαδικασία. Το πρακτικό συμπέρασμα: ταιριάξτε την υπογραφή με την περίσταση. Τα περισσότερα πράγματα χρειάζονται μια απλή ηλεκτρονική υπογραφή. Λίγα έγγραφα υψηλού διακυβεύματος χρειάζονται το κρυπτογραφικό, υποστηριζόμενο από πιστοποιητικό είδος, και κάποιες φορές ένα επισήμως εγκεκριμένο. Μην υποθέτετε ότι η βαρύτερη επιλογή απαιτείται πάντα, και μην υποθέτετε ότι η ελαφρύτερη είναι πάντα αρκετή.

Προσθήκη υπογραφής σε ένα PDF μέσα στον browser σας

Για την καθημερινή περίπτωση, μια σκόπιμη ηλεκτρονική υπογραφή πάνω στο ίδιο το έγγραφο, το reader.me έχει ένα εργαλείο υπογραφής που τρέχει στη συσκευή σας:

1. Ανοίξτε το εργαλείο υπογραφής και ρίξτε μέσα το PDF σας.
2. Δημιουργήστε την υπογραφή σας. Σχεδιάστε την ή τοποθετήστε μια εικόνα υπογραφής.
3. Τοποθετήστε την εκεί που ανήκει στη σελίδα.
4. Κατεβάστε το υπογεγραμμένο PDF. Αποθηκεύεται απευθείας στο μηχάνημά σας.

Όλο αυτό συμβαίνει μέσα στον browser σας. Το έγγραφο δεν ανεβαίνει για να υπογραφεί, κάτι που μετράει, επειδή τα πράγματα που υπογράφετε, συμβόλαια, συμφωνίες, έντυπα, είναι ακριβώς τα έγγραφα που λιγότερο από όλα θα θέλατε να βρίσκονται στον διακομιστή κάποιου άλλου.

Γιατί η τοπική υπογραφή είναι η σωστή προεπιλογή

Να η ειρωνεία πολλών διαδικτυακών υπηρεσιών υπογραφής: για να προσθέσετε μια υπογραφή που προορίζεται να προστατέψει μια συμφωνία, ανεβάζετε πρώτα ολόκληρη τη συμφωνία στους διακομιστές τους. Η πιο ευαίσθητη στιγμή στη ζωή ενός εγγράφου, το σημείο όπου γίνεται δεσμευτικό, παραδίδεται σε ένα τρίτο μέρος.

Το reader.me υπογράφει μέσα στον browser. Το PDF διαβάζεται στη μνήμη του μηχανήματός σας, η υπογραφή σας προστίθεται ακριβώς εκεί, και το υπογεγραμμένο αρχείο αποθηκεύεται πίσω σε εσάς. Τίποτα δεν ανεβαίνει. Μπορείτε να το ελέγξετε: ανοίξτε τα εργαλεία προγραμματιστή (F12), παρακολουθήστε την καρτέλα Network ενώ υπογράφετε, και δεν θα δείτε καμία κίνηση. Ή υπογράψτε ένα έγγραφο εκτός σύνδεσης, με τη σύνδεσή σας κλειστή, και δείτε το να λειτουργεί ούτως ή άλλως.

Έτσι, η σύντομη απάντηση στο «ποια χρειάζεστε;»: για τα περισσότερα πράγματα, μια καθαρή ηλεκτρονική υπογραφή, προστιθέμενη τοπικά, είναι ακριβώς το σωστό. Για τις περιπτώσεις υψηλού διακυβεύματος και κρίσιμης ταυτότητας, εξετάστε μια ψηφιακή υπογραφή βασισμένη σε πιστοποιητικό. Σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει κανένας καλός λόγος το έγγραφο να φύγει από το μηχάνημά σας απλώς και μόνο για να υπογραφεί. Προσθέστε την υπογραφή σας στον browser και κρατήστε το εκεί όπου ανήκει.